2005/Nov/13

Hey guys!

Thought I'd let you all know that from now on I decided tojoin Moon myspace.com instead due to my privacy concerned.And I'mpretty sure that I won't update this ever again.So, if you guys wanna leave me a message or anything, pleasesend it directlyto my email or leave me any comments on myspace. Thanx!

I guess thiscould be considered as my official farewell in here. Anyway, if you guys wanna know what's going onin my life, you will always find me there, okay?Hopefully you'll visit meover there sometimes. Well, that's about it really. Bye~




edit @ 2005/11/13 14:38:53

2005/Nov/03

อ่านเจอในเน็ตแล้วเห็นว่าขำดี ก็เลยเอามาแปะให้อ่านกันเล่นๆ ปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะจ๊ะทุกคน...อิอิ

คู่มือฉบับนี้เหมาะกับประชาชนทั่วไปที่มิใช่แพทย์ หรือบุคลากรสาธารณสุข เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยเบื้องต้น

คำแนะนำอันมีค่าเป็นดังนี้

ไฟฟ้าช็อต

ตรวจสอบดูว่าผู้ป่วยยังสัมผัสกับสายไฟอยู่หรือไม่ หากใช่ดึงสายไฟออกทันที เพราะค่าไฟปัจจุบันแพงมาก ควรประหยัดพลังงานหารสอง เป็นเรื่องที่ควรสนับสนุน

ขั้นต่อไปคือตรวจสอบชีพจรของผู้ป่วย (ถ้ายังไม่เป็นเถ้าถ่านตอตะโก และคุณรู้ว่าชีพจรคืออะไร ชีพจรไม่เคยลงเท้า อย่าเชื่อคำร่ำลือ)

ขับรถนำคนป่วยส่งโรงพยาบาลโดยเร็วที่สุด หากรถของคุณสตาร์ทไม่ติดเพราะแบตเตอรี่ไฟอ่อน ลองใช้มือผู้ป่วยแตะขั้วไฟ รถอาจติดโดยง่าย

ไฟไหม้/น้ำร้อนลวก

ราดด้วยน้ำเย็นทันที (กรณีที่ไฟที่แผลยังไม่ดับ) หรือนำบาดแผลเข้าตู้เย็น (ถ้าทำได้) หรือวางตู้เย็นลงบนแผล (ถ้าทำได้อีกเช่นกัน) กรณีที่ไฟกำลังลุกไหม้ผู้ป่วยท่วมตัว ให้โยนผู้ป่วยลงในคลอง แล้วปฏิบัติตามคู่มือการช่วยคนจมน้ำ ซึ่งจะออกวางตลาดเร็วๆ นี้

กรณีที่ถูกน้ำร้อนลวกหรือของเหลวร้อนๆ กระเด็นใส่เสื้อผ้าให้เปลื้องเสื้อผ้าผู้ป่วยให้หมดโดยทันที วิธีนี้จะช่วยได้มาก เพราะผู้ป่วยจะเกิดความอายและเลิกสนใจ กับอาการปวดแสบปวดร้อนเป็นวิธีแก้ปวดที่สามารถนำไปประยุกต์ ใช้ได้กับการปวดข้อ ปวดหัว ปวดฟัน และปวดประจำเดือน

กระดูกหัก

ลองตรวจสอบรอยแผลและจำนวนกระดูกที่โผล่ออกมานอกเนื้อ ถ้านับได้มากกว่า 50 ชิ้น ลองจับชีพจร ถ้าคุณหากระดูกแขนไม่พบ จงบอกผู้ป่วยให้สวดมนต์ คิดถึงแต่สิ่งดีๆ อย่าได้จองเวรซึ่งกันและกันเลย และอาจถามถึงตัวเลข 3 ตัวที่อาจผุดขึ้นในสมองของเขาขณะนั้น เพราะคำพูดของคนใกล้ตายเชื่อถือได้ศาลรับฟัง

หากกระดูกแขนขาหักไม่มากนัก ลองจับผู้ป่วยนั่ง ถ้านั่งได้แสดงว่ากระดูกสันหลังยังดี ให้ผู้ป่วยหมุนคอไปมาโดยรอบ ถ้าหมุนได้หลายรอบ แสดงว่ากระดูกคอหลุด แนะนำให้ผู้ป่วยนอนต่อและปฏิบัติตามวรรคต้น

หากผู้ป่วยลุกขึ้นยืนได้ เดินกระย่องกระแย่งได้ จงบอกทางไปโรงพยาบาล ก่อนไปให้ทดสอบการทำงานของสมอง โดยจับผู้ป่วยผูกตา หมุนสามรอบ แล้วเปิดตา หรือชวนเล่นเกมแย้ลงรู ถ้าผู้ป่วยเล่นชนะคุณ แสดงว่าสมองปกติดี ไม่มีเลือดตกในสมอง

สะอึก/อาหารติดคอ

การทำให้ตกใจหรือแปลกใจ เช่น ทำผีหลอก จับแต่เป็นกระเทย ต่อยหน้าท้อง ตบบ้องหู ช่วยให้หายสะอึกได้ ถ้าจะให้ดี ทำพร้อมกันทุกอย่าง หากวิธีที่กล่าวมาทั้งหมดไม่ได้ผล ลองบอกว่า คุณเป็นตัวแทนขายประกันเขาจะหายสะอึกทันที แต่อาจเกิดอาหารติดคอกะทันหัน

ถูกของมีคม

ทำแผลทันที ทำอย่างไรแล้วแต่คุณ แต่หลักการคือ ต้องทำให้เลือดหยุดไหล โดยใช้เข็มขัดรัดเหนือแผล (สำหรับคุณผู้หญิงอาจถอดสายบราเซียร์รัดก็ได้ วิธีนี้ใช้แก้สะอึกได้ด้วย) การรัดต้องรัดเหนือแผล เช่น แผลที่หัวแม่โป้งให้รัดที่ตาตุ่ม แผลที่ข้อมือให้รัดข้อศอก แผลที่สะดือให้รัดที่อก แผลที่อกให้รัดที่คอ แผลที่คอให้รัดหน้าผาก และแผลที่หน้าผากให้รัดผม อย่างนี้เป็นต้น

โดยอนุโลมเพื่อจำง่าย อาจรัดที่คอในทุกกรณี รัดให้แน่นแล้วอ่านวิธีช่วยผู้ที่ขาดอากาศหายใจ ซึ่งจะวางตลาดกลางปีหน้า

วัตถุเข้าตา

ถ้าเป็นวัตถุที่ใหญ่กว่าตา มันจะหลุดออกมาเอง "มัน" ในที่นี้อาจเป็นวัตถุหรือตาก็ได้

ถ้าเป็นเศษผงเล็กๆ ช่วยโดยใช้น้ำอุ่นธรรมดา ไม่จำเป็นต้องลงแฟ้บหรือใช้น้ำยาแก้ท่ออุดตันแต่ประการใด ไม่ควรเขี่ยด้วยเล็บ ตะปู มีด ชะแลงหรือใช้ปากกัด ถ้าจำเป็นควรใช้แปรงสีฟันชนิดขนแปรงนุ่ม ใส่ยาสีฟันชนิดขจัดคราบหินปูน ใช้แปรงฟันให้ผู้ป่วย (อย่าเอาไปทิ่มตาอาการจะหนักขึ้นอีก)
การแปรงฟันให้ผู้ป่วยขณะที่มีวัตถุเข้าตาเป็นอานิสงส์อันประเสริฐ ทำบุญไม่เอาหน้า ภาวนาตอแหล ปิดทองหลังพระ ผีซ้ำดามพลอย ตกกระไดพลอยโจน
สรุป
เมื่ออ่านคู่มือจบแล้ว ควรหาฉบับมาตรฐานที่เขียนโดย ผู้รู้มาอ่านเปรียบเทียบ เพื่อให้ได้ความรู้หลากหลาย ไม่ถูกใครหลอกได้โดยง่าย ฮี่ๆๆ...



edit @ 2005/11/04 00:20:14

2005/Oct/24

วิ้ดว้าย!!!....ดีใจที่สุดในโลกเรย....เพราะในที่สุดเราก็ได้มีวันหยุดอันแสนสงบสุขเป็นเวลาเต็มๆถึง1สัปดาห์ ตอนแรกเราตั้งใจว่าจะใช้วันหยุดที่เหลืออยู่นี้ให้คุ้มค่าด้วยการบินไปพักผ่อนที่บ้านญาติที่พังงากับภูเก็ตพร้อมกับน้องสาวกันสองคน ไปดำน้ำ เที่ยวเล่นตามชายหาด ฯลฯ อยากไปมากๆจนถึงขนาดที่ว่าหาข้อมูลและเตรียมจองตั๋วเครื่องบินเรียบร้อยเสร็จสรรพ แต่แล้วก็มีมารผจญจนเป็นอันล้มเลิกแผนการในที่สุด เนื่องจากช่วงนี้เค้างดไปใต้กันเพราะกำลังมีมรสุมโหมกระหน่ำ โฮๆ ทำไมถึงมีอุปสรรคเยอะแยะอย่างนี้หนอ...

เลยกลายเป็นว่าเราเอาเวลาว่างมานอนเล่น กินขนม กับอ่านหนังสือที่น้องๆเราไปขนซื้อมาจากงานสัปดาห์หนังสือแทนเสียนี่ เลยปรากฏว่าอยู่ไปอยู่มาอ้วนฉุกลายเป็นหมีจำศีลไปเลย แถมจะออกไปช็อปปิ้งที่ไหนก็ไปไม่ได้เพราะช่วงสิ้นเดือนยิ่งถังแตกอยู่ด้วยอ่ะ กรรมจริงๆ....อย่างวันนี้ก็ไปเดินห้างเซ็นทรัล ปิ่นเกล้ากับครอบครัวมา ก็ตัดใจควักเงินซื้อกระเป๋าสตางค์ใหม่มาใบนึง ยี่ห้อ Jousse ขนาดSale 40% แล้วนะ แต่ก็แพงมากอ่ะ (หลายร้อยบาท) ตอนหลังนี่กลับมาแอบเสียดายเงินอ่ะ แง่มๆ

เฮ่อออ...ทำไมวันหยุดของเรามันช่างไม่มีชีวิตชีวาอย่างงี้น้อ แต่ก็ถือว่ายังดีนะเนี่ยที่คืนนี้แพรวแวะมาที่บ้าน เลยนั่งเม้าท์กันอยู่พักใหญ่หลังจากที่นั่งดูรูป (รูปที่แพรวถ่ายมาจากค่ายของคณะที่ จ.สระแก้ว) นั่งเล่นเน็ต แล้วก็มาคุยเรื่องเรียนต่อเมืองนอกตลอดจนเรื่องจิปาถะต่างๆ ก็เลยไม่เหงามากเท่าไหร่อ่ะ

แต่ว่านะ...ความจริงอยู่บ้านก็สบายสุดแล้วอ่ะ วันๆไม่ต้องทำอะไร มีหนังเคเบิ้ลทีวีให้ดู มีไฮสปีดเน็ตให้เล่น มีหนังสือให้อ่าน แถมของกินนี่เพียบเพราะน้องเราชอบซื้อเอามาตุนไว้ในตู้ที่บ้านเป็นประจำ เราก็เลยถือโอกาสจิ๊กกินบ่อยๆ 555 (ชอบแย่งขนมน้่องกิน แอบเลวนะเนี่ย) นี่ถ้าแถวบ้านเราเกิดน้ำท่วมล่ะก็ เรื่องเสบียงนี่หายห่วงชัวร์ แต่ว่านะ...ยังไง๊ยังไงเค้าก็อยากออกไปเที่ยวอยู่ดีอ่ะ ฮือๆ เมื่อไหร่จะต้นเดือนซะทีฟระ...

เอ่อ! รู้สึกว่าเขียนวกไปวนมาแฮะ เขียนเองงงเองนะเนี่ย แหะๆ เอาเป็นว่าไม่รุจะบ่นไรดีแล้วอ่ะ ไปนอนดีก่า ฝันดีนะจ๊ะทุกๆคน...




edit @ 2005/10/25 00:31:44